Wijngaard

Tijdens gesprekken met boeren uit onze omgeving werd ons regelmatig verteld dat vele jaren geleden, tot ver terug in de zestiger jaren het gebied rondom Saint Pé Delbosc  voornamelijk uit wijnaanbouw bestond. Waarschijnlijk vergelijkbaar met het verdwijnen van de hoogstam boomgaarden, welke ten gunste van de flink gesubsidieerde en praktikable laagstam boomgaard gekapt werden, is het overgrote gedeelte van de wijngaarden in deze regio opgeheven  en nu tot agrarisch landbouwgrond omgefunktioneerd.

Rudimenten van de vroegere wijnbouwkultuur zijn er vele: verspreid over het land ziet men regelmatig aangrenzend aan boerderijen kleine wijngaarden met zeer oude wijnstokken, kleine veldweggetjes met namen zoals Rue de Vignoble of Rue de Vignes enzovoorts. Nadat de vorige eigenaar van het grondstuk eveneens in plaats van druiven voornamelijk nog groente aangeplant had, spruiten uit de diepliggende wortels van de druivenstokken telkens weer groene scheuten uit de aarde omhoog.

Het lag voor de hand de wijnbouwkultuur  ter plekke  opnieuw te uit te oefenen, niet zozeer wegen  het genot van een eigen wijn, doch meer vanwege het landschappelijk mooie aanblik van een wijngaard.

Na uitvoeren van bodemanalyses werden in maart 2013 ongeveer 300 wijnstokken  van het soort Tempranillo en Merlot, afkomstig von  eine Pépineriste viticole uit de buurt van Carcasonne geplant, inclusief aanleg  van een irrigatiesystem met water afgepompt uit de vijver.

De intussen hoog opgegroeide druivenplanten bieden in de zomer een echt juweeltje voor het oog.

In 2017 kon voor de eerste keer geoogst worden, ondanks de kinderziektes van de wijplanten. Het resultaat was een Rose, Cuvee van Tempranillo en Merlot die met de naam „Venus de Lespugue“ werd gedoopt, geinspireerd door een bronzen beeld in onze tuin.